Szklarska Poręba 1939 – opis Baedeckera
Szklarska Poręba – nowoczesne hotele i pensjonaty, przytulne wille i gościnne gospodarstwa czekają na Państwa – wśród lasów, strumieni i czystego, górskiego powietrza. Schreiberhau – Perła Riesengebirge! Letni i zimowy raj w górach – zaledwie kilka godzin z Berlina! – tak reklamowano Szklarską Porębę w berlińskich gazetach.
Schreiberhau była popularnym celem podróży dla turystów z Berlina, oferując malownicze krajobrazy, czyste powietrze i liczne atrakcje zarówno latem, jak i zimą. Dzięki dogodnym połączeniom kolejowym, miejscowość ta stała się jednym z głównych kurortów w regionie Karkonoszy.
Pociągi z Berlina kursowały przez Wrocław (Breslau) i Jelenią Górę (Hirschberg), skąd kontynuowały podróż do Schreiberhau. W latach 30. XX wieku istniało 13 codziennych połączeń z Jeleniej Góry do Schreiberhau, z których część obsługiwała wagony kursowe z Berlina, Drezna i Wrocławia.
Na trasie kursowały zarówno pociągi pospieszne, jak i osobowe. W latach 30. XX wieku na odcinku Jelenia Góra – Schreiberhau wprowadzono elektryczne zespoły trakcyjne serii ET 89, co skróciło czas przejazdu i zwiększyło komfort podróży .
Schreiberhau
(640–700 m n.p.m.)
Duża, malownicza miejscowość letniskowa i uzdrowiskowa, rozciągająca się wzdłuż rzeki Kamiennej i na stokach górskich, składająca się z trzech części: Unterschreiberhau (Szklarska Poręba Dolna), Mittelschreiberhau (Szklarska Poręba Średnia) i Oberschreiberhau (Szklarska Poręba Górna). Dzięki korzystnemu mikroklimatowi, zdrowemu powietrzu i górskiemu krajobrazowi, uznawana była za jeden z najlepszych kurortów Sudetów.
Szklarska Poręba – Górna Szklarska Poręba (Ober-Schreiberhau)
Tor saneczkowy (Rodelbahn) – 1,3 km od centrum, przy Schellberg, na zachód od Zackelfallbaude, z elektrycznym wyciągiem i trybuną widokową.
Tory saneczkowe i trasy rogate:
- Od Nowej Boudy Śląskiej do Josephinenhütte, 4 km,
- Od Starej Boudy Śląskiej do Mariental, 5 km,
- Od Hochstein do Oberweg, 2 km.
Tory służą także do zjazdów rogatymi saniami (Hörnerschlitten, por. s. XVII).
Lodowiska: przy dworcu kolejowym oraz przy sanatorium Kurhotel Lindenhof.
Miejscowość Szklarska Poręba
Położenie: 500–900 m n.p.m. (Plac Królewski – Königsplatz – 650 m). Liczba mieszkańców: 7600.
Jeden z najważniejszych ośrodków wypoczynkowych Śląska, ceniony zarówno jako uzdrowisko klimatyczne, jak i ośrodek sportów zimowych.
Miejscowość rozciąga się w wysokogórskiej dolinie, pociętej przez Kamienną (Großer Zacken) i liczne jej dopływy, między Hoch-Iser-Kamm na północy a głównym grzbietem Karkonoszy na południowym zachodzie. Liczne gospodarstwa leśne i pensjonaty są nieregularnie rozproszone po zboczach i łąkowych kotlinach, tworząc krajobraz przypominający park.
Szklarska Poręba składa się z kilku dzielnic, które przechodzą płynnie jedna w drugą: Mariental, Weißbachtal, Mittel- i Nieder-Schreiberhau. W skład gminy wchodzą także kolonie: Jakobstal (s. 108), Strickerhäuser (s. 108), Karlstal (s. 87) oraz liczne schroniska i budy w zachodniej części głównego grzbietu Karkonoszy.
Zarys historyczny
Najstarsza część miejscowości to dzisiejsza Nieder-Schreiberhau, gdzie już w 1306 r. potwierdzona została działalność pierwszej huty szkła. Hutnicy przesuwali się stopniowo w górę doliny, karczując las wokół pieców i przekształcając oczyszczony teren w pola uprawne, przekazywane osadnikom – leśnym rolnikom. Ta stopniowa ekspansja osadnicza przyczyniła się do dużego rozproszenia i rozległości miejscowości (76 km²).
Szklarstwo szczególnie rozkwitło dzięki rodzinie Preußler, osiadłej w dolinie Weißbach od 1610 r. Po silnym regresie pod koniec XVIII w. rzemiosło to przeżyło ponowny rozkwit po założeniu huty Josephinenhütte (s. 111). Od końca XIX w. zaczęła się intensywna rozwijać turystyka, która obecnie dominuje w gospodarce miejscowości.
Górna Szklarska Poręba
Nazwa Ober-Schreiberhau (Górna Szklarska Poręba) przyjęła się dopiero w nowszych czasach – głównie ze względu na nazwę stacji kolejowej – i odnosi się do dzielnic Mariental i Weißbachtal. Obie położone są w szerszym fragmencie doliny Kamiennej, u ujścia jej dopływów: Zackerle i Weißbach.
Centrum życia turystycznego znajduje się w dzielnicy Mittel-Schreiberhau (600–700 m n.p.m.) – zwłaszcza w handlowej części Wilhelmstraße, między Königsplatz (Pl. B2, 6 minut poniżej dworca) a skalnym występem Schenkenstein (Pl. C2).
5 minut powyżej tej ulicy znajduje się malowniczy park zdrojowy (Kurpark), z pijalnią wód (Brunnenkuren), kawiarnią, halą spacerową, tarasem do leżakowania i czytelnią.
Na prawym brzegu Kamiennej rozciąga się dzielnica willowa Mariental – otoczona lasem, wśród łąk i licznych potoków.
Na zachód od dworca leży dzielnica Weißbachtal (Pl. A1, 700–800 m n.p.m.), której zabudowa – gospodarstwa i pensjonaty – wspina się po zboczach aż do Hochstein.
Od Placu Królewskiego (Königsplatz) prowadzi ulica Wilhelma (PI. B 2; ścieżka piesza po prawej stronie szosy) w górę wzdłuż lewego brzegu Kamiennej (Zacken), mijając Hohlen Stein i pomnik cesarski – obelisk poświęcony Wilhelmowi I i Fryderykowi III (1889), aż do Josephinenhütte (PI. A 3; hotel – zob. s. 108), najważniejszej śląskiej huty szkła artystycznego, założonej w 1842 roku przez hrabiego Leopolda von Schaffgotscha. Huta szybko zyskała renomę dzięki swojemu pierwszemu dyrektorowi, Franzowi Pohlowi (†1884). Zwiedzanie możliwe w ciągu dnia, z wyjątkiem godziny 12–13, opłata 20 fenigów; hala sprzedażowa znajduje się przy drodze, na wschód od hotelu. Po przeciwnej stronie drogi, na prawym brzegu Kamiennej – Partschhäusel, dom narodzin geografa Josepha Partscha (1851–1925; por. s. 116) oraz chirurga Karla Partscha (1855–1932).
Mittel-Schreiberhau (650–750 m n.p.m.; stacja kolejowa – zob. s. 107; gospody – s. 108) rozciąga się na łagodnie wznoszącym się tarasie górskim między Hüttenberg (PI. B 1) a Oskarstein. W południowej części miejscowości znajduje się widoczny z daleka kościół katolicki (PI. D1; 1887).
Przy Kirchstraße (PI. D1), 10 minut od stacji Mittel-Schreiberhau i 30 minut od Wilhelmstraße, mieści się Dom Ojczyzny (Haus der Heimat; wstęp – s. 109), dawny dom rodzinny braci Hauptmann, przekształcony w 1936 roku w nowoczesne muzeum regionalne. Na parterze – chłopska izba z Schreiberhau. Na pierwszym piętrze: stare i nowe wyroby szklane, pamiątki po rodzinach hutników szkła, obrazy Hermanna Hendricha (zob. niżej) i niewidomego poety Hannu Fechnera (1886–1931). Na drugim piętrze: pracownia Carla Hauptmanna (1858–1921), który zmarł w tym domu (jego grób – niżej), oraz pamiątki po Gerharcie Hauptmannie (ur. 1862), który przed przeprowadzką do Agnetendorf (zob. s. 118) mieszkał tutaj i napisał m.in. Tkaczy, Fuhrmanna Henschela i Bobra. Ponadto portrety, rękopisy i inne pamiątki po pisarzach, którzy znaleźli w Schreiberhau swoją ojczyznę z wyboru: Hermann Stehr, Will Urich Peuckert, Wilhelm Heische i inni.
3 minuty od stacji Mittel-Schreiberhau znajduje się Sagenhalle (PI. E1; wstęp – s. 109), zbudowana w 1903 roku przez Hermanna Hendricha (1854–1931) w stylu nordyckiej chaty blokowej. Wnętrze ozdobione jego obrazami: sceny z legendy o Liczyrzepie, krajobrazy Karkonoszy i inne.
Wschodnia część miejscowości to Nieder-Schreiberhau (500–650 m n.p.m.; stacja – s. 107; gospody – s. 108), ciągnąca się wąskim dolnym odgałęzieniem doliny Kamiennej. W centrum wsi – kościół ewangelicki z 1755 roku. W górnej części pobliskiego cmentarza – grób Carla Hauptmanna (por. wyżej) z wykonanym z majoliki nagrobkiem autorstwa Hansa Poelziga (1925).
6 minut na wschód od kościoła – Adlerfels (556 m n.p.m.), z kotłami wietrzeniowymi (por. s. 98); 10 minut dalej na południe – osobliwie uformowany Teufels Zuckerschale, tzw. kamień kołyszący. Powyżej wsi, 11 minut od stacji kolejowej – sanatorium Moltkefels, prowadzone przez kolejową kasę emerytalną pracowników (Moltkefels – s. 113).
Spacery.
Ze względu na dużą powierzchnię zabudowy miejscowości i szerokie rozproszenie domów letniskowych, Schreiberhau nie posiada wyraźnego centrum. W różnych punktach doliny znajdują się natomiast doskonałe miejsca spacerowe. Wąskie ścieżki, miejscami prowadzące przez dzikie urwiska, innym razem łagodnymi stokami, oferują przyjemne spacery przez cały rok.
Z Nieder-Schreiberhau można udać się drogą nad potokiem do Wodospadu Kamieńczyka (Kochelfall; PI. G1; 30 minut), skąd można dalej przejść w 15 minut do schroniska Kamieńczykbaude (PI. H1). Tam spotyka się z głównym traktem Karkonoskim (Riesengebirgsweg), który prowadzi dalej w górę na Halę Szrenicką (Neue Schlesische Baude, PI. K1; 2 godz.). Po lewej stronie drogi, około 30 minut od Kamieńczykbaude, wznosi się Masyw Trzech Świnek (Drei Schweinesteine), złożony z trzech skalnych bastionów, z których najwyższy (1022 m n.p.m.) oferuje szeroką panoramę.
Z Mittel-Schreiberhau najbliższym celem jest Wysoki Kamień (Hochstein, 1058 m n.p.m., PI. F 2), rozległy masyw granitowy z dalekim widokiem. Droga prowadzi obok cmentarza i sanatorium Käthe-Kollwitz-Heim, dalej przez las; 1 godz. 15 min. Po drodze mija się Gebertbaude (PI. E 2), stylowy drewniany zajazd. Można też dotrzeć tam krótszą drogą z Nieder-Schreiberhau, doliną potoku Wrzosówka (Heidelbach; PI. D2, 45 minut), gdzie znajduje się również źródło Wrzosówki, ujęte w granitowy cokół.
Z Gebertbaude w 20 minut można dojść do Buchwaldhöhe (PI. E1), wzgórza z pięknym widokiem na Dolinę Kamiennej i centralną część Karkonoszy. W pobliżu, przy tzw. Pruskiej Drodze (Preußische Straße), znajduje się punkt widokowy Złoty Widok (Goldene Aussicht), skąd rozpościera się jeden z najpiękniejszych widoków w okolicy. Tuż obok – skalne formacje Kociołki (Felsentöpfe), uformowane przez wodę kotły w granicie.
Na zachód od Mittel-Schreiberhau, ponad potokiem Kamienna, wznosi się Oskarstein (PI. A1), basztowata skała widokowa. Ścieżka prowadzi od willi „Haus Hirschberg” przez las, czas przejścia: ok. 25 minut.
Z Josephinenhütte prowadzi ścieżka wzdłuż Kamiennej do Wodospadu Szklarki (Kochelfall, PI. A 3), wzdłuż której mijamy tzw. „Młyn Czarownic” (Hexenmühle) i dawną kuźnię wodną. Wodospad spada wąską kaskadą z wysokości 13 metrów, otoczony jest głazami i starym lasem świerkowym. Tuż obok – schronisko Kochbaude (PI. A3).
Z Josephinenhütte prowadzi także znakowana droga górska do Hali Szrenickiej (Neue Schlesische Baude) i dalej do Śnieżnych Kotłów (Schneegruben). Droga ta zaczyna się przy mostku nad Kamienną w pobliżu zabudowań huty i początkowo wspina się stromo przez las, prowadząc do Rosenbaude (PI. F2), schroniska usytuowanego na pięknym, widokowym grzbiecie. Stąd otwiera się szeroka panorama na dolinę rzeki Kamiennej, Pogórze Izerskie oraz Góry Izerskie.
Dalsza droga prowadzi przez Halę Szrenicką (PI. K1), przy której znajduje się znane schronisko — Neue Schlesische Baude (dziś Schronisko na Hali Szrenickiej), położone na wysokości 1195 m n.p.m. Schronisko to stanowi dogodne miejsce odpoczynku i punkt wyjściowy do dalszych wędrówek grzbietem Karkonoszy.
Stąd można kontynuować drogę w stronę wschodnią, wzdłuż granicznego szlaku Karkonoskiego, mijając po drodze formacje skalne Trzy Świnki (Drei Schweinesteine) oraz punkt widokowy Śnieżne Kotły (Schneegruben, PI. N2). Śnieżne Kotły to imponujące kotły polodowcowe, których strome ściany opadają niemal pionowo na głębokość ok. 200 metrów. Na ich krawędzi stoi budynek dawnego schroniska i stacji meteorologicznej (dziś przekaźnik RTV). Widok z tego miejsca obejmuje niemal całe Karkonosze, Góry Izerskie oraz Kotlinę Jeleniogórską.
Powrót możliwy tą samą drogą lub, dla wprawniejszych turystów, przez Czarną Przełęcz (Schwarzer Pass) i dolinę Kamiennej do Josephinenhütte (czas przejścia całej pętli: ok. 5–6 godzin).
Od Śnieżnych Kotłów (Schneegruben) można kontynuować pieszą wycieczkę grzbietem Karkonoszy w kierunku Łabskiego Szczytu (Reifträger) i Wielkiego Szyszaka (Hohe Rand). Trasa ta wiedzie wygodną, znakowaną ścieżką graniczną (tzw. Kammweg), wśród wysokogórskich torfowisk i kosodrzewiny, z przepięknymi widokami zarówno na stronę śląską, jak i czeską.
Po około 20 minutach marszu od Śnieżnych Kotłów, mija się niewielką, niepozorną kulminację Łabskiego Szczytu (Reifträger, 1471 m). Wprawdzie sam wierzchołek nie oferuje szczególnie rozległego widoku, lecz niedaleko na południowy zachód znajduje się punkt widokowy z piękną panoramą na czeską dolinę Łaby i Kotelní jámy.
Dalsza droga prowadzi do najwyższej części grzbietu Karkonoszy w tej okolicy — Wielkiego Szyszaka (Hohe Rand, 1509 m). Ten majestatyczny szczyt należy do najwyższych w całych Karkonoszach. Wierzchołek nie jest udostępniony do wejścia z uwagi na ochronę przyrody (według stanu z początku XX wieku — przyp. tłum.), jednak znakowany szlak prowadzi w jego pobliżu, umożliwiając podziwianie potężnego, granitowego masywu.
Nieco dalej, na południowym zboczu, znajduje się schronisko Martinbaude (czes. Labská bouda), położone nad źródłami Łaby — tam też zaczyna się słynna ścieżka wzdłuż Łabskiego Wodospadu, prowadząca w dół w stronę czeskiego Szpindlerowego Młyna.
Z tego miejsca można powrócić do Schreiberhau przez Halę Szrenicką lub zejść przez dolinę Łabską, przekraczając granicę państwową na jednym z dozwolonych przejść górskich. Czas przejścia całej trasy (od Josephinenhütte do Labskiej boudy) wynosi około 4–5 godzin, zależnie od tempa i liczby przystanków widokowych.
Trasa grzbietowa do Śnieżki (Schneekoppe, 1603 m)
Od Wielkiego Szyszaka (Hohe Rand) znakowany szlak graniczny (tzw. Kammweg) prowadzi dalej na wschód, w kierunku najwyższego szczytu Karkonoszy – Śnieżki. Trasa ta uchodzi za jedną z najpiękniejszych wysokogórskich wędrówek w całym paśmie. Szlak przebiega przez tereny podmokłe i skaliste, lecz w większości jest wygodny do przejścia dzięki dobrej nawierzchni i licznym mostkom nad torfowiskami.
Po ok. 40 minutach marszu od Wielkiego Szyszaka dociera się do Przełęczy Karkonoskiej (Spindlerpass / Mädelplatz), gdzie po czeskiej stronie znajduje się Schronisko Petrovka (Petrova bouda) oraz Schronisko Morawskie (Mährische Baude) – oba chętnie odwiedzane przez turystów z czeskiej strony. Po stronie śląskiej, w pobliżu granicy, znajduje się Nowa Śląska Budka (Neue Schlesierbaude) – dogodny punkt odpoczynkowy przed dalszą drogą.
Dalej szlak wiedzie przez Smogornię (Geiergucke / 1489 m) i Równię pod Śnieżką (Spitzplan / Spindlerwiese) – rozległy, płaski odcinek grzbietu, z którego rozciąga się wyjątkowo rozległa panorama w kierunku Kotliny Jeleniogórskiej oraz czeskich dolin.
Po prawej stronie, poniżej, widać zabudowania Śląskiego Domu (Schlesierhaus) – schroniska położonego u stóp Śnieżki, służącego za ostatni punkt wypoczynku przed wejściem na szczyt. Można tam dojść boczną ścieżką z Równi pod Śnieżką, lub kontynuować grzbietem aż do samego wierzchołka Śnieżki (1603 m), na który prowadzi brukowana droga zakosami.
Widok ze Śnieżki jest zniewalający – przy dobrej pogodzie obejmuje niemal całe Karkonosze, Góry Izerskie, Kotlinę Jeleniogórską, Rudawy Janowickie, a także dalekie obszary Czech i Śląska. Na szczycie znajduje się obserwatorium meteorologiczne oraz kaplica św. Wawrzyńca, zbudowana w XVII wieku jako miejsce odpustowe.
Czas przejścia całej trasy z Wielkiego Szyszaka do Śnieżki wynosi około 2,5 do 3 godzin marszu (w jedną stronę). Z powrotem można wrócić tą samą drogą lub zejść do Karpacza (Krummhübel) bądź do czeskiego Pec pod Sněžkou, gdzie kursują dyliżanse i omnibusy do miejscowości wypoczynkowych.
Zalecenia dla całodziennej wyprawy grzbietem Karkonoszy (z noclegiem w schronisku górskim)
Wędrówka głównym grzbietem Karkonoszy – od Szklarskiej Poręby (Schreiberhau) aż po Śnieżkę (Schneekoppe) – stanowi niezapomniane przeżycie i należy do najwspanialszych wycieczek górskich, jakie oferują Sudety. Aby w pełni nacieszyć się widokami i nie nadwerężyć sił, zaleca się rozłożyć trasę na dwa dni.
Dzień pierwszy:
Wyjście wcześnie rano z Schreiberhau przez Halański Grzbiet (Halaer Rücken), Wysoki Kamień (Hohe Stein) lub Dolinę Kamiennej (Kochelfall–Kammweg), z dojściem do głównego grzbietu na wysokości Wielkiego Szyszaka (Hohe Rand). W zależności od wybranej trasy, podejście zajmuje od 2 do 3 godzin.
Po osiągnięciu grzbietu można zatrzymać się na odpoczynek w Schronisku przy źródle Łaby (Elbquellebaude) lub w Neue Schlesierbaude w pobliżu Przełęczy Karkonoskiej. Po krótkim odpoczynku zaleca się kontynuować wędrówkę w stronę Równi pod Śnieżką. Całość dnia powinna zakończyć się noclegiem w Śląskim Domu (Schlesierhaus) – największym i najlepiej wyposażonym schronisku w całym paśmie, z kuchnią, pokojami gościnnymi i doskonałym widokiem.
Dzień drugi:
Wczesnym rankiem warto wejść na Śnieżkę (Schneekoppe), aby – przy sprzyjającej pogodzie – podziwiać wschód słońca z najwyższego szczytu Sudetów. Po odpoczynku i ewentualnym zwiedzeniu obserwatorium lub kaplicy św. Wawrzyńca można rozpocząć zejście do Karpacza (Krummhübel) lub wrócić do Schreiberhau tą samą trasą.
Alternatywnie możliwe są zejścia do Czech – do Pec pod Sněžkou lub Wielkiej Upy (Großaupa), skąd można powrócić dyliżansem przez Przełęcz Okraj (Grenzbauden) i Kowary (Schmiedeberg).
Ważne wskazówki:
- Wyruszając w góry, należy być zaopatrzonym w odpowiednie ubranie, prowiant, mapę oraz latarkę.
- Pogoda w Karkonoszach może się szybko zmieniać – zwłaszcza na grzbiecie – dlatego zaleca się zachowanie ostrożności i wcześniejsze zapoznanie się z prognozą.
- Schroniska na grzbiecie są otwarte przez cały sezon letni, a najważniejsze z nich oferują także noclegi w sezonie zimowym.
- W przypadku złych warunków pogodowych zaleca się niezwłoczne zejście do niżej położonych miejscowości.
Schroniska górskie – wyposażenie i ceny noclegów
- Zackelfallbaude (840 m n.p.m.):Schronisko oferuje 35 miejsc noclegowych w cenach od 2,70 do 8,70 marek za nocleg, a pełne wyżywienie kosztuje od 5,70 do 12 marek. Z obiektu rozciąga się piękny widok na Schreiberhau (obecnie Szklarska Poręba)
- Neue Schlesische Baude (1195 m n.p.m.):Nowoczesne schronisko z 90 miejscami noclegowymi, cenami od 3 do 4,50 marek za nocleg, pełnym wyżywieniem od 7,50 do 9 marek oraz śniadaniem za 1,40 marki. Obiekt posiada basen i skocznię narciarską
- Reifträgerbaude (1362 m n.p.m.):Schronisko na szczycie Reifträger (Śnieżka) z 60 miejscami noclegowymi w cenach od 1 do 1,50 marki za nocleg, pełnym wyżywieniem od 6,75 do 10 marek oraz śniadaniem za 1,35 marki
- Gebertbaude (790 m n.p.m.):Popularne miejsce na popołudniowe wycieczki, oferujące kawiarnię i restaurację
Propozycje tras z noclegiem
- Trasa na Reifträger (Śnieżkę) Z Zackelfallbaude w ciągu 1 godziny dotrzemy do Neue Schlesische Baude, a następnie w 30 minut na szczyt Reifträger, gdzie znajduje się Reifträgerbaud.
Trasa do Hochstein (1058 m n.p.m.) Z Mittel-Schreiberhau przez Hüttenberg, Forsthaus am Schwarzen Berg i Sudetenstraße w około 1,5 godziny dotrzemy do Hochsteinbaude. Z tego miejsca rozciąga się wspaniały widok na Karkonosze i okoliczne pasma górski
Zakwaterowanie i hotele (z adresami)
- Hotel Prinz Heinrich
Oberschreiberhau, Hauptstraße 132
Komfortowy hotel w górnej części uzdrowiska, niedaleko dworca kolejowego „Schreiberhau Oberschreiberhau”. Dysponuje dużą salą jadalną i ogrodem zimowym.
Ceny: 3–6 M za noc; śniadanie 1 M, pełne wyżywienie ok. 3,50 M dziennie. - Hotel Preußischer Hof
Mittelschreiberhau, Bahnhofstraße 48
Popularny hotel rodzinny, dogodnie położony przy głównej drodze i blisko stacji kolejowej. Posiada salę restauracyjną i werandę.
Ceny: 2,50–5 M za noc; możliwe wyżywienie. - Pension Villa Martha
Oberschreiberhau, Luisenweg 11
Elegancki pensjonat w spokojnej, zielonej części kurortu z widokiem na góry.
Ceny: 4–6 M za dzień z wyżywieniem. - Gasthaus zur Krone
Unterschreiberhau, Dorfstraße 21
Skromniejszy, lecz czysty i dobrze oceniany pensjonat. W ofercie pokoje gościnne i domowe posiłki.
Ceny: od 2 M za noc. - Kurhaus zum Zackenfall
Oberschreiberhau, Nähe Zackelfall (przy Wodospadzie Kamieńczyka)
Nowoczesny dom zdrojowy, specjalizujący się w klimatycznym leczeniu chorób układu oddechowego. Dysponuje salą wypoczynkową, tarasem i gabinetami zabiegowymi.
Ceny: od 3 M za noc; możliwość dłuższego pobytu kuracyjnego. - Villa Waldruh (Pensjonat Leśny Spokój)
Oberschreiberhau, Waldstraße 18
Otoczona lasem, w pobliżu szlaków pieszych, polecana dla rodzin.
Ceny: od 2,50 M; dostępne pokoje jedno- i dwuosobowe
🏥 Infrastruktura uzdrowiskowa i atrakcje
- Kurhaus Schreiberhau (Mittelschreiberhau, Kurparkstraße 5)
Dom zdrojowy z salą koncertową, biblioteką, bufetem, miejscem spotkań towarzyskich i tarasem widokowym. - Leśne kąpielisko (Waldbad)
Oberschreiberhau, w kierunku Wysokiego Kamienia
Naturalny basen otoczony lasem z wydzieloną strefą dla dzieci. - Źródła inhalacyjne i pitne
Przy Kurhausie i w lesie w kierunku Kamieńczyka. Stosowane w leczeniu chorób płuc i układu nerwowego. - Stacja kolejowa
Schreiberhau-Mitte – linia Hirschberg (Jelenia Góra) – Polaun (Kořenov). Regularne połączenia umożliwiają przyjazd z Berlina, Wrocławia, Pragi. - Apteka i gabinet lekarski
W centrum kurortu, Bahnhofstraße, dyżury uzdrowiskowego lekarza w sezonie letnim.
Świetnie! Poniżej znajdziesz tłumaczenie kolejnych fragmentów przewodnika, zawierających opisy prywatnych willi i pensjonatów w Schreiberhau (Szklarskiej Porębie), wraz z nazwiskami właścicieli, informacją o liczbie pokoi, lokalizacji oraz typowym standardzie i cenami. Dane pochodzą z przewodnika z początku XX wieku.
🏡 Pensjonaty prywatne i wille do wynajęcia w Schreiberhau
Villa Helene – właścicielka: Frau Hedwig Günther
- Oberschreiberhau, Hochwaldstraße 7
- 8 pokoi gościnnych, częściowo z balkonami; duży ogród, widok na Szrenicę.
- Ceny: 2,50–4 marki za noc; możliwość pełnego wyżywienia.
- Spokojna lokalizacja, dobra baza wypadowa w kierunku Kamieńczyka.
Pension Haus Erna – właściciel: Gustav Lindner
- Mittelschreiberhau, Kirchstraße 12
- 6 pokoi, jadalnia, weranda.
- Polecany dla rodzin z dziećmi; blisko centrum kurortu.
- Ceny: od 2 marek; śniadanie dodatkowo 0,80 M.
Villa Margarete – właścicielka: Frau Marie Trommer
- Oberschreiberhau, Luisenweg 14
- 9 pokoi, taras widokowy, ogród kwiatowy, cisza i spokój.
- W sezonie letnim oferowane są też lekcje gimnastyki i masaże.
- Ceny: 3–5 M dziennie, w zależności od długości pobytu.
Villa Berghaus – właściciel: Richard Schönlein
- Unterschreiberhau, Bahnhofstraße 80
- 10 pokoi, salon kominkowy, kuchnia domowa.
- Pensjonat utrzymywany w stylu tyrolskim, z elementami rzeźbionego drewna.
- Ceny: 2,50–4 M; specjalne zniżki przy pobytach powyżej 14 dni.
Pension Waldhaus – właścicielka: Frau Olga Kästner
- Oberschreiberhau, Waldstraße 23
- Mały dom gościnny (4 pokoje), doskonały dla samotników i par szukających ciszy.
- Położony w lesie, 15 minut pieszo od Kurhausu.
- Ceny: od 2 M; dostępne tylko latem.
Villa Sonneck – właściciel: Robert Kunze
- Oberschreiberhau, Sonnenweg 3
- 7 pokoi, balkon, altana ogrodowa.
- Piękny widok na dolinę Kamiennej, blisko szlaku do Hali Szrenickiej.
- Ceny: 3–4,50 M; wyżywienie we własnym zakresie lub w pobliskiej restauracji.
Wybrał i przetłumaczył Marek Mozołowski
