Narciarze na przystanku, Park Kultury w Powsinie 1963 r.
Rok 1962/1963
Atak nastąpił 4 stycznia 1963 r. Srogi mróz sparaliżował całą Europę. Komunikacja miejska przestała działać, do niskich temperatur dołączyły zamiecie i opady śniegu. Silny wiatr potęgował uczucie zimna, odnotowano -35 stopni C. Kraj nie funkcjonował – nie działały szkoły, kina, teatry. Brakowało energii elektrycznej, ciepła, paliwa. Wstrzymano pracę w fabrykach, pracownicy nie mogli do nich dotrzeć. Zaspy sięgały 1,5 m. Sklepy spożywcze były słabo zaopatrywane, trudno było kupić podstawowe produkty spożywcze. Głód dotykał coraz szersze grupy ludzi. Pękały rurociągi, ogrzewanie w mieszkaniach nie wytrzymywało zimna. Drogi były nieprzejezdne, małe wsie i miasteczka zostały odcięte od świata. Ratowano się drewnem z lasów, miasta „wycinały” parki. To była pierwsza taka ostra zima po II wojnie światowej.
Skutki ekonomiczne i społeczne Zimy 1962/1963
Skutki ekonomiczne i społeczne Zimy 1962/1963 były dotkliwe dla Polski i jej mieszkańców. Zamknięcie wielu zakładów przemysłowych spowodowało wzrost bezrobocia i trudności ekonomicznych. Wzmożony popyt na opał spowodował braki w dostawach węgla. Ludzie musieli ograniczać zużycie energii, co wpływało na komfort życia i funkcjonowanie codziennej rutyny.
Tego trudnego okresu nie udało się uniknąć również w sferze społecznej. W wielu rejonach Polski, szczególnie na wsiach, braki w zaopatrzeniu spowodowały znaczące trudności w dostępie do jedzenia, lekarstw i podstawowych artykułów codziennego użytku. Wiele szkół musiało czasowo zamknąć lub funkcjonować tylko częściowo, ze względu na brak odpowiednich warunków w budynkach i trudności w dotarciu do placówek.
