„Tichá pošta” – wojenne Karkonosze oczami dzieci. Czeski film, który warto zobaczyć
Zimowe Karkonosze, dziecięca odwaga i wojenne tajemnice –czesko-słowacko-serbski film Tichá pošta (2025) przenosi widzów w realia końca II wojny światowej. W malowniczym górskim krajobrazie rozgrywa się pełna napięcia historia ratowania francuskiego pilota. Film, zrealizowany w autentycznych plenerach Karkonoszy i Tatr, nie tylko porusza, ale też przypomina o mniej znanych epizodach wojennej historii regionu.
„Tichá pošta” – zimowa opowieść o odwadze, przyjaźni i okupowanej ojczyźnie
Karkonosze – w mroźnych, zasypanych śniegiem górach rozgrywa się fabuła czeskiego filmu „Tichá pošta” (2025) – poruszającej opowieści dla całej rodziny, która łączy emocjonującą przygodę z dramatem wojennym i refleksją nad solidarnością w obliczu zagrożenia. Choć historia ukazana na ekranie jest fikcyjna, czerpie pełnymi garściami z prawdziwych wydarzeń i atmosfery ostatnich miesięcy niemieckiej okupacji.
Dzieci kontra wojna
Akcja filmu przenosi widza w Karkonosze do jednej z wiosek pod koniec II wojny światowej. Grupa dzieci przypadkowo natrafia w lesie na rannego, zestrzelonego francuskiego pilota o imieniu Pierre. Chłopcy i dziewczęta postanawiają go uratować – nie informując dorosłych, przekazują go potajemnie z rąk do rąk, z jednej górskiej osady do drugiej, niczym wiadomość w tytułowej „grze w głuchy telefon” (czes. tichá pošta). Ich celem jest odległy szpital, gdzie Pierre może otrzymać pomoc.
Na drodze stają im jednak groźni żołnierze Wehrmachtu, miejscowi kolaboranci i nieprzewidywalna górska zima. Film przedstawia dziecięcą odwagę i instynkt sprawiedliwości w świecie dorosłych, gdzie dominuje przemoc i strach.
Karkonosze międzynarodowa produkcja i zdjęcia w górach
Choć film osadzony jest w realiach czeskich Karkonoszy, część scen kręcono również na Słowacji – m.in. w Tatrach Zachodnich i w regionie Liptowa. Naturalna sceneria zimowych gór nadała opowieści realistycznego wymiaru i podkreśliła dramatyzm sytuacji.
Produkcja była wspólnym przedsięwzięciem czeskich, słowackich i serbskich partnerów. Film wsparły publiczne instytucje kultury, w tym Česká televize oraz Rozhlas i televízia Slovenska.

Premiera z przesłaniem
Uroczysta premiera filmu odbyła się 27 lutego 2025 roku równocześnie w Czechach, na Słowacji i w Serbii. Towarzyszyły jej liczne wydarzenia towarzyszące – pokazy przedpremierowe w kinach studyjnych, spotkania z twórcami, panele dyskusyjne i pokazy edukacyjne. Szczególną wagę przykładano do udziału szkół, bibliotek i domów kultury, gdzie film stał się punktem wyjścia do rozmów o historii, odwadze i moralności.
Karkonosze ale nie tylko, w wielu miejscowościach filmowi towarzyszyły wystawy poświęcone alianckim lotnikom, działalności ruchu oporu oraz losom dzieci w czasie wojny. Tichá pošta szybko zdobyła opinię filmu międzypokoleniowego – bliskiego zarówno młodym widzom, jak i dorosłym pamiętającym realia XX wieku.

Jiří Stránský – świadek i kronikarz XX wieku

Scenariusz filmu powstał na podstawie noweli Jiříego Stránskiego – pisarza, który sam w młodości doświadczył totalitaryzmu i więzień politycznych. Dla Stránskiego wojna była tłem nie tylko historycznym, ale przede wszystkim egzystencjalnym – przestrzenią, w której młody człowiek musiał wybrać między strachem a odwagą, konformizmem a honorem.
Jiří Stránský (ur. 12 sierpnia 1931 w Pradze, zm. 29 maja 2019[1]) – czeski pisarz, dramaturg, tłumacz, dwukrotny więzień polityczny reżimu komunistycznego i obrońca praw człowieka. Był wnukiem czechosłowackiego polityka Jana Malypetra.
źródło: Wikipedia
TICHÁ POŠTA
Premiera: 27 lutego 2025
Kraje produkcji: Czechy, Słowacja, Serbia
Czas trwania: 97 minut
Gatunek: film przygodowy, rodzinny
Kategoria wiekowa: bez ograniczeń
Reżyseria: Ján Sebechlebský
Na podstawie noweli Jiříego Stránskiego
Scenariusz: Klára Formanová, Ján Sebechlebský, Jiří Stránský
Film powstał przy wsparciu publicznych instytucji kultury.
Zdjęcia kręcono w Karkonoszach i na Słowacji – w Tatrach i na Liptowie.
Zachęcamy także do przeczytania innych artykułów opisujących Karkonosze i Góry Izerskie po zakończeniu II Wojny Światowej.
Wielkanocna zbrodnia w Górach Izerskich w 1947 roku.
Operacja Jizerka 1949 – tragedia skautów w cieniu komunistycznej tyranii.
autor Marek Mozołowski
